Ranking festiwali muzycznych, które warto odwiedzić

Planujesz wakacje i zastanawiasz się, które festiwale muzyczne naprawdę warto wpisać do kalendarza? Chcesz zobaczyć na żywo największe gwiazdy, a przy okazji odwiedzić wyjątkowe miejsca na świecie? Z tego artykułu dowiesz się, które festiwale są najczęściej wymieniane jako obowiązkowe i co dokładnie je wyróżnia.

Jak wybieraliśmy festiwale do rankingu?

Ranking nie opiera się tylko na popularności samych nazw. Wzięliśmy pod uwagę kilka bardzo konkretnych elementów, które dla większości festiwalowiczów są równie ważne jak line-up. Liczy się skala wydarzenia, jego historia, scenografia, a nawet to, jak wygląda droga z lotniska na teren imprezy.

Najważniejsze kryteria to m.in. długość trwania festiwalu, liczba scen, rozpoznawalność marki na świecie oraz to, czy wydarzenie przyciąga międzynarodową publiczność. Istotny był też klimat miejsca – wyspa na Dunaju, twierdza nad rzeką, śródziemnomorska plaża albo alpejski kurort narciarski dają zupełnie inne wrażenia niż bezkresne pola w Anglii.

Do rankingu weszły więc zarówno giganty elektroniczne, jak Tomorrowland czy Ultra, kultowe imprezy w stylu Glastonbury, jak i wydarzenia z mocnym tłem społecznym, takie jak Exit Festival w Nowym Sadzie. Znalazły się tu także propozycje z Japonii i USA, bo współczesny fan muzyki bardzo często łączy urlop z daleką festiwalową wyprawą.

Co wyróżnia najlepsze festiwale?

Najlepsze imprezy łączy kilka powtarzających się cech. Po pierwsze – niesamowita oprawa wizualna. Rozbudowane scenografie, mappingi, pokazy świetlne, interaktywne instalacje i sztuka nowych mediów tworzą wrażenie wejścia do innego świata. Tak działają m.in. Tomorrowland w Belgii czy barceloński Sonar, gdzie muzyka żyje w dialogu z technologią.

Po drugie – konsekwentny profil muzyczny. Jedne festiwale są świątynią EDM i techno, inne łączą rock, indie, hip-hop i elektronikę w jeden wielki miks. Warto podkreślić też rolę otoczenia: plaże Chorwacji, forteca Petrovaradin, pola Somerset czy japońskie lasy wokół Naeby sprawiają, że festiwal staje się pełnoprawną podróżniczą przygodą, a nie tylko serią koncertów.

Europejskie klasyki – które festiwale trzeba poznać?

Europa to prawdziwe zagłębie festiwali. W sezonie letnim możesz właściwie co tydzień wsiąść w samolot i wylądować na innym dużym wydarzeniu. W naszym rankingu wysokie miejsca zajmują imprezy, które od lat budują legendę i regularnie wyprzedają setki tysięcy biletów.

W czołówce znajdują się takie marki jak Tomorrowland, Glastonbury, Sziget, Sonar, Ultra Europe, Creamfields czy Pukkelpop. Każda z nich przyciąga inny typ publiczności, ale wszystkie łączy ogromna skala, różnorodność gatunków i niepowtarzalna atmosfera, którą trudno odtworzyć w warunkach klubowych.

Tomorrowland

W belgijskim miasteczku Boom, w parku rekreacyjnym De Schorre, co roku powstaje baśniowe miasteczko elektroniki. Tomorrowland to dwa lipcowe weekendy, podczas których występują największe nazwiska EDM i muzyki klubowej. Sceny przypominają filmowe planety, a bilety w liczbie około 400 tysięcy rozchodzą się w ekspresowym tempie.

Na miejscu spotykają się fani z ponad 200 krajów. Ogromne znaczenie ma tu oprawa – gigantyczne konstrukcje, pokazy pirotechniczne i dopracowane w każdym szczególe wizualizacje. Wśród atrakcji są także strefy gastronomiczne z kuchnią z całego świata i liczne aktywności pozamuzyczne.

Glastonbury

Angielskie Glastonbury Festival na Worthy Farm w Pilton to zupełnie inny klimat. To nie tylko muzyka, ale całe miasteczko sztuki, teatru i społecznych inicjatyw. Gdy w latach 70. sprzedawano pierwsze bilety za jednego funta i rozdawano mleko z lokalnej farmy, nikt nie zakładał, że w 2014 roku ponad 100 tysięcy wejściówek zniknie w mniej niż 90 minut.

Dziś line-up łączy rock, pop, elektronikę, world music i alternatywę. Między scenami rozłożone są namioty teatralne, strefy warsztatowe i instalacje artystyczne. Glastonbury silnie akcentuje zrównoważony rozwój – od systemów recyklingu po edukację ekologiczną – co przyciąga osoby wrażliwe na tematy środowiska.

Sziget

Na Dunaju, na wyspie Óbuda w Budapeszcie, co roku powstaje „państwo festiwalowe”. Sziget Festival trwa zwykle siedem dni, a wyspa zostaje dosłownie przejęta przez ponad 400 tysięcy fanów, czyli tzw. „Szitizens”. To festiwal totalny – od koncertów gwiazd pokroju Robbiego Williamsa czy Florence and the Machine po teatr uliczny, performance i sztukę zaangażowaną.

Duże znaczenie ma międzynarodowa atmosfera. Na jednym polu namiotowym spotykają się uczestnicy z całej Europy i spoza niej, tworząc wielojęzyczną społeczność. Poza głównymi scenami działają mniejsze namioty z muzyką world, jazzem, strefy relaksu, a nawet przestrzenie medytacyjne czy warsztatowe.

Elektroniczne imperia – gdzie rządzi EDM i techno?

Miłośnicy muzyki elektronicznej mają dziś ogromny wybór. Część festiwali stawia na komercyjny EDM i spektakularne show, inne celują w surowe techno, przyciągając bardziej undergroundową publiczność. W rankingu wysoko plasują się wydarzenia, które potrafią połączyć ogromną skalę z wyrazistym charakterem muzycznym.

Najczęściej wymieniane są tu Ultra w Miami i jej europejska siostra Ultra Europe w Chorwacji, brytyjskie Creamfields, holenderskie Awakenings oraz wizualnie imponujące Electric Daisy Carnival Europe w Portugalii. Każdy z tych festiwali ma nieco inny profil, ale wszystkie skupiają się na elektronice w szerokim rozumieniu.

Ultra i Ultra Europe

Amerykańska Ultra w Miami to dla wielu wzór miejskiego festiwalu EDM. Odbywa się w centrum miasta, a przedsprzedażowe pule biletów potrafią zniknąć w ciągu 4 minut. Markę rozbudowano do sieci kilkunastu imprez na całym świecie, w tym Ultra Europe na chorwackim wybrzeżu.

Ultra Europe wykorzystuje atuty Dalmacji. Koncerty odbywają się na stadionie Poljud i w Parku Mladeži w Splicie, a część wydarzeń przenosi się na wyspę Hvar i inne nadmorskie lokalizacje. Połączenie potężnych scen, mocnych składów DJ-skich i plażowych klimatów sprawia, że wielu uczestników łączy festiwal z wakacjami nad Adriatykiem.

Creamfields i Awakenings

W Daresbury w hrabstwie Cheshire odbywa się Creamfields – jeden z najbardziej znanych brytyjskich festiwali EDM. Ogromne sceny, zaawansowane systemy nagłośnieniowe i plejada gwiazd elektroniki przyciągają fanów głównego nurtu. Charakter imprezy jest bardzo imprezowy, a weekend na polu Creamfields to intensywne doświadczenie od pierwszego do ostatniego setu.

Inny profil ma holenderski Awakenings, organizowany w Haarlemmerliede i Spaarnwoude niedaleko Amsterdamu. To święto techno w jego cięższej odsłonie. Festiwal słynie z mocnego brzmienia, precyzyjnych systemów dźwiękowych i starannie dobranych artystów sceny undergroundowej. Publiczność przyjeżdża tu przede wszystkim po bezkompromisową muzykę, a nie po fajerwerki.

Electric Daisy Carnival Europe

Electric Daisy Carnival (EDC) Europe, organizowany na plaży Praia da Rocha w Portimão w Portugalii, łączy spektakularne show z wakacyjną scenerią Algarve. Charakterystyczne są tu bajkowe sceny, kolorowe instalacje i ogromna liczba świateł, które zamieniają plażę w futurystyczne miasteczko.

EDC przyciąga najgłośniejsze nazwiska EDM i trapu, ale też rzesze fanów, dla których równie ważne są stroje, styl i cała otoczka. To festiwal, który mocno stawia na wizualne doznania, a nie tylko na samą muzykę.

Festiwale w niezwykłych miejscach – gdzie muzyka spotyka naturę i historię?

Niektóre wydarzenia budują swoją renomę głównie na lokalizacji. W takich przypadkach już sam wjazd na teren festiwalu jest atrakcją. Chodzi o twierdze, wyspy, góry czy malownicze plaże, które sprawiają, że zdjęcia z koncertów wyglądają jak kadry z filmu.

Dobrymi przykładami są serbski Exit Festival, japoński Fuji Rock, hiszpański Benicàssim oraz szereg imprez organizowanych na wybrzeżu Chorwacji czy w okolicach Barcelony. Każdy z tych festiwali łączy muzykę z możliwością poznania innej kultury i krajobrazu.

Exit Festival

Exit odbywa się w twierdzy Petrovaradin w Nowym Sadzie. To nie tylko muzyczne święto, ale też wydarzenie o silnym tle społecznym. Powstał w 2001 roku jako studencka inicjatywa wspierająca pokój i demokrację w Serbii i całym regionie Bałkanów. Do dziś działa jako przedsięwzięcie non-profit.

Festiwal otrzymał tytuł The Best Major European Festival przyznany przez European Festival Awards, a jego line-up łączy elektronikę, rock, hip-hop i reggae. Unikalne wrażenie dają koncerty w murach historycznej fortecy z widokiem na Dunaj, rozświetlony światłami miasta.

Fuji Rock

Fuji Rock to największy plenerowy festiwal muzyczny w Japonii. Choć pierwotnie odbywał się u stóp góry Fuji, przeniesiono go do ośrodka narciarskiego Naeba. Otaczają go lasy, strumienie i górskie zbocza, co tworzy zupełnie inny klimat niż europejskie pola.

Jedną z atrakcji jest ponad pięciokilometrowa przejażdżka kolejką gondolową, prowadząca do części scen. Trasa oferuje widoki, które trudno porównać z innymi festiwalami. Na miejscu działa kilka scen i stref, a line-up zwykle łączy artystów międzynarodowych z silną reprezentacją japońskiej sceny.

Benicàssim i Sonar

Hiszpański Festiwal w Benicàssim słynie z połączenia indie rocka, elektroniki i popu z luźną śródziemnomorską atmosferą. Koncerty odbywają się w pobliżu morza, a dzień można spędzić na plaży. Wieczorem publiczność przenosi się na teren Recinto de Festivales w Castellón, gdzie grają międzynarodowe gwiazdy.

W Barcelonie z kolei działa Sonar, który dzieli program na część dzienną w Fira Montjuïc i nocną w Fira Gran Via. To festiwal łączący muzykę progresywną, sztukę nowych mediów i technologię. Obok koncertów odbywają się konferencje, prezentacje i instalacje, co przyciąga nie tylko fanów muzyki, ale też ludzi z branży kreatywnej.

Jak zaplanować własny ranking i trasę festiwalową?

Przy takiej liczbie propozycji łatwo się pogubić. Własny ranking najlepiej budować, zestawiając ze sobą kilka twardych danych. Pomaga to dobrać festiwale do budżetu, gustu muzycznego i czasu, którym dysponujesz.

Warto zestawić w jednym miejscu informacje o terminach, lokalizacji, gatunkach muzycznych, skali wydarzenia i charakterze publiczności. Poniższa tabela pokazuje, jak może wyglądać takie porównanie dla kilku popularnych imprez:

Tworząc swój osobisty ranking, możesz podzielić festiwale na kilka kategorii: podróżnicze (jak Fuji Rock), „must see” pod względem line-upu (np. Tomorrowland, Ultra), nastawione na sztukę i multimedia (jak Sonar) czy z najmocniejszą tradycją gitarową i indie (m.in. Glastonbury i Pukkelpop).

Na co zwrócić uwagę przy wyborze?

Przy planowaniu wyjazdu dobrze jest spojrzeć nie tylko na plakaty, ale też na kwestie organizacyjne. Chodzi o możliwości noclegu, transport, regulaminy dotyczące jedzenia i napojów oraz ogólne bezpieczeństwo. Każdy duży festiwal publikuje wytyczne, które pozwalają uniknąć niemiłych niespodzianek przy bramce.

Pomaga też wcześniejsze zaplanowanie dnia. Wielu organizatorów udostępnia harmonogram z dokładnymi godzinami występów. Na jego podstawie można ułożyć własną trasę między scenami, wliczając przerwy na posiłek, odpoczynek czy prysznic. Dzięki temu nie trzeba biegać w panice od ogrodzenia do ogrodzenia.

Przy planowaniu czasu na samym festiwalu świetnie sprawdza się prosty podział zadań i priorytetów:

• wybór kilku artystów, których absolutnie nie chcesz przegapić,
• określenie godzin, w których robisz przerwę na jedzenie i odpoczynek,
• zaznaczenie na mapie punktu spotkań z grupą znajomych,
• zaplanowanie jednego „okna” dziennie na spontaniczne odkrycia na mniejszych scenach.

Jak zadbać o komfort i bezpieczeństwo?

Nawet najlepiej dobrany ranking traci sens, jeśli po kilku godzinach boisz się o swoje rzeczy albo nie masz siły iść na wymarzoną gwiazdę. Tu wchodzą w grę proste, ale istotne zasady. Na liście rzeczy do spakowania powinny znaleźć się wygodne buty, krem z filtrem, przenośna ładowarka, lekka kurtka lub peleryna i butelka na wodę.

Organizatorzy regularnie przypominają też o bezpieczeństwie. Warto zanotować numery alarmowe na terenie festiwalu, rozpoznać punkty medyczne i miejsca, gdzie można zgłosić utratę dokumentów. Rozsądne podejście do alkoholu, nawodnienia i słońca sprawia, że ranking najlepszych festiwali nie zamienia się w listę najbardziej męczących przygód.

Najlepszy festiwal to ten, który łączy świetną muzykę z miejscem, do którego naprawdę chcesz wracać i gdzie czujesz się bezpiecznie od pierwszego do ostatniego koncertu.

W europejskich i światowych festiwalach muzycznych spotyka się dziś muzyka, podróżowanie i lokalna kultura. Z jednej strony możesz tańczyć przy setach topowych DJ-ów w Boom czy Splicie, z drugiej – próbować regionalnej kuchni w Benicàssim albo spacerować po historycznych murach Petrovaradin między koncertami na Exit Festival. Wszystko zależy od tego, jak ułożysz własny ranking i jaką przygodę chcesz przeżyć.